Gecenin bu saatinde uyanığım yine..
Bir şiir daha yazıyorum, okumayacağını bile bile..
Sayfalarca yazsam..Çizsem..Anlatsam..
Döksem sevgimi, nefretimi kağıtlara..
Ne farkederki söyleyemedikten sonra sana..
Karanlık gecenin ortasındayım yine..
Bir şiir daha yazıyorum, sen yüzüme bile bakmadığın halde..
Çabalama..Konuşma..Engel olamazsın..
Ben senin beni sevmemeni sevdim!..Anlayamazsın..
Yalnızlık..yalnızlık derdin ya hep..
Bu gece farkettim, Onuda sen almışsın..
Koydum başımı yastığa uyku tutmuyor yine..
Gözlerimi açsam sen..Kapatsam sen..
Seninle aynı havayı solumak..
Sabahları aynı güne uyanmak..
Yokluğunun içinde varlığını aramak..
Çalan her telefonu sen sanmak..
Dinlediğim her şarkıda seni anmak..
Bana verebileceğin tek şeyin yalnızlık olduğunu anlamak..
Şimdi sanma bunlar bana dönmen için..
Yalnızca....
Bir kez olsun susmamak istedim!
Sen bendeydin..Ben ise Beni Kaybettim...
Damla Sezen